لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در حالی که کاهش آلاینده های کربنی و مصرف انرژی سوخت های سنگواره ای به یکی از اصلی ترین دغدغه های محیط زیستی و اقتصادی موجود در جهان تبدیل شده، استفاده از خودروهای برقی جدی تر از همیشه در دستور کار تولید کنندگان و طراحان بزرگ صنعت خودرو قرار گرفته است. پژوهش های بسیاری نیز در زمینه موضوع خنک کاری موتور برقی در حال انجام است. افت های مختلف الکترومغناطیسی و مکانیکی موجود در موتور مانند چشمه گرمایی عمل کرده و در صورتی که به نحو مناسبی توسط سامانه خنک کاری دفع نشوند، زمینه ساز افت عملکرد و در نهایت فرسودگی زودتر از موعد موتور خواهند شد. به همین منظور در پژوهش پیش رو، طرح موتور برقی بدون جاروبک آهنربای دایم خودروی نیسان LEAF، در نرم افزار Motor-CAD تشکیل شده و پس از شبیه سازی افت های مختلف موجود در آن با اجرای شبیه سازی های مختلف دوبعدی و سه بعدی با روش اجزاء محدود، با استفاده از چهار چرخه رانندگی مشهور استاندارد و متمایز از دیدگاه عملکرد سامانه خنک کاری و نقاط بحرانی دمایی مورد موشکافی قرار گرفته است. پس از اجرای این شبیه سازی ها مشخص شد تفاوت در الگوی رانندگی می تواند زمینه ساز ایجاد تغییر در رفتار گرمایی موتوربرقی شود. این تغییر رفتاری ممکن است حتی منجر به جابجایی نقطه بحرانی یا داغ ترین نقطه موتور شود. به جز بحث مقدار عددی دمای بیشینه ثبت شده، از دیدگاه مدت زمان بحرانی بودن نقاط مختلف نیز رفتار متفاوتی متناسب با چرخه رانندگی مدنظر در نتایج شبیه سازی ها به چشم می خورد. بنابراین نوآوری اصلی این پژوهش ضرورت توجه به الگوهای رانندگی در طراحی یک سامانه خنک کاری مناسب و بهینه برای موتور برقی با کاربرد محرکه خودرو است.

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر تنوع جغرافیایی بر صفات مورفولوژیک و آناتومیک برگ راش شرقی  (Fagus oreintalis Lipsky)در استان گیلان صورت گرفت. بدین منظور پنج حوزه جنگل داری شامل آستارا (حوزه شماره 1)، اسالم (حوزه شماره 7)، فومن (حوزه شماره 14)، چره (حوزه شماره 20)و شن رود (حوزه شماره 24) انتخاب شدند. در بخش میان بند حوزه های مورد مطالعه نمونه های برگ از بخش میانی تاج 40 درخت سالم (با قطر برابر سینه بین 30-50 سانتی متر) جمع آوری شدند (از چهار جهت هر درخت). پس از جمع آوری برگ ها، 8 صفت مورفولوژیک سطح برگ، طول برگ، عرض برگ، طول دمبرگ، وزن برگ در واحد سطح، فاصله رگبرگ های اصلی، ضخامت برگ‏، تراکم برگ و همچنین 2 صفت آناتومیک برگ شامل طول دهانه روزنه و تعداد روزنه در واحد سطح مورد اندازه گیری قرار گرفتند. نتاج این تحقیق نشان داد که همه صفات مورد مطالعه به غیر از طول دمبرگ دارای اختلاف آماری معنی داری در سطح 5 درصد می باشد. در نهایت برای رسته بندی از روش تجزیه خوشه ای (نرم افزار (SPSS استفاده شد که بر این اساس، حوزه های مورد مطالعه به سه دسته: 1- فومن 2- اسالم و آستارا و 3- شن رود و چره تقسیم بندی شدند. همچنین با توجه به معنی داری همبستگی بین صفات مورد مطالعه با عرض جغرافیایی و فاکتورهای ادافیکی در سطح 5 درصد می توان نتیجه گیری کرد که تنوع جغرافیایی عامل اصلی به وجود آمدن تفاوت ها و در نهایت گروه های مذکور است.

با توجه به اهمیت عوامل بیوفیزیکی جنگل و پایش تغییرات آنها برای مدیریت جنگل ها، توسعه مدل های صحیح برای برآورد این عوامل ضروری است. با در نظر گرفتن محدودیت های آماربرداری های زمینی، استفاده از روش های سنجش از دور برای برآورد این عوامل ارجح است. استفاده از داده های رادار به صورت محدود در جنگل های هیرکانی برای برآورد زیتوده استفاده شده است. در مطالعه حاضر، پتانسیل داده های پلاریمتری PALSAR-2 برای برآورد زیتوده در جنگل های هیرکانی بررسی شد. آماربرداری در چهار رویش گاه مختلف شامل جنگل حفاظت شده، جنگل طبیعی، جنگل تخریب شده و جنگل کاری آمیخته انجام و مقدار زیتوده در پلات های آماربرداری محاسبه شد. پس از استخراج داده های PolSAR با استفاده از تصاویر اخذ شده در فصل بهار و زمستان، میزان و نوع رابطه آن ها با زیتوده بررسی شد. نتایج نشان داد طبقه بندی جنگل های مورد مطالعه براساس محدوده زیتوده و درصد تاج پوشش برای توسعه مدل ها ضروری است به گونه ای که برای هر نوع خاص جنگل، نوع متفاوتی از مشخصه های پلاریمتری کارایی دارند. همچنین نتایج نشان داد داده های حاصل از تصاویر اخذ شده در فصل بهار در حالت بابرگ تاج پوشش ارتباط مناسب تری با زیتوده دارند. نتایج مدل سازی با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه نشان داد مولفه های حاصل از تجزیه پلاریمتری برای برآورد زیتوده مناسب تر عمل می کنند و برای هر رویشگاه، مشخصه های متفاوتی قابل استفاده هستند. نتایج کلی این مطالعه و مقایسه آن با مطالعات دیگر بیانگر آن است که طبقه بندی پوشش درختی براساس میزان زیتوده (حجم) در هکتار، وضعیت تاج پوشش و همچنین وضعیت توپوگرافی منطقه به منظور توسعه مدل های برآورد زیتوده ضروری به نظر می رسد. همچنین نتایج نشان داد برای رویشگاه های مختلف با مشخصات و خصوصیات متفاوت نوع خاصی از داده های پلاریمتری با زیتوده همبستگی نشان می دهد.

در این مطالعه فنولوژی گونه راش در سه محدوده ارتفاعی (400 تا 700 متر، 700 تا 1000 متر و 1000 تا 1300 متر)، در دو جهت (شمالی و جنوبی) و در منطقه کوهستانی جنگلی واقع در حوزه 21 استان گیلان مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 6 قطعه نمونه یک هکتاری انتخاب و در هر قطعه نمونه 100 اصله درخت سالم علامتگذاری و در ماه های مختلف سال در دفعات متعدد مورد بازدید قرار گرفت و مشاهدات در جداول مربوط درج گردید. همچنین از تصاویر سنجنده IRS-LISSIII در طول دوره مطالعه استفاده گردید. پس از تصحیح هندسی با دقت کمتر از 0.5 پیکسل و تصحیح اتمسفری تصاویر با تولید شاخص NDVI مراحل فنولوژیک گونه راش ایرانی مورد پایش قرار گرفت. نتایج نشان می دهد ظهور برگ و گلدهی از هفته سوم فروردین تا هفته اول اردیبهشت، شروع ریزش برگ اوایل هفته چهارم آبان و پایان ریزش برگ اواخر هفته اول آذر می باشد. همچنین کلیه برداشت های فنولوژیکی پس از تبدیل به گذشت روز از سال مورد تجزیه قرار گرفتند نتایج نشان داد که کلیه سطوح مورد بررسی شامل سال، ارتفاع، جهت و گونه از لحاظ صفات فنولوژیکی مورد بررسی دارای اختلاف معنی داری با همدیگر بودند. حداکثر مقدار 6.0 NDVI در مرحله کامل شدن برگ و افزایش NDVI به مقدار 0.31مرحله ظهور برگ و کاهش NDVI به مقدار 0.33 مرحله خزان برگ در گونه راش ایرانی را نشان می دهد.

وجود ویروس پیچیدگی (زرد) برگ گوجه فرنگی(T(Y)LCV) پیش از این از چند نقطه ایران از جمله سیستان - بلوچستان گزارش شده است. درتحقیق حاضر جدایه ای از ویروس با نام TLCV-Ir از ایرانشهر مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از آغاز گرهای دژنره برای DNA-A قسمتی از ژنوم TLCV-Ir تکثیر و همسانه سازی شد. آغازگرهای دژنره مخصوص DNA-Bقادر به تکثیربخشی از ژنوم ویروس نبودند درحالیکه همین آغاز گرها توانستند DNA-B را در ویروس موزائیک طلایی لوبیا(Bean golden mosaic virus) تکثیر کنند. ژنوم کاملTLCV-Ir شامل 2763 نوکلئوتید تعیین ترادف شد(شماره AY297924 بانک ژن) و با ژنوم جدایه ایرانی TYLCV(TYLCV-Ir) از همان نقطه که قبلا تعیین ترادف شده بود مقایسه گردید. همانطور که انتظار می رفت جدایه TLCV-Ir نیزمانند TYLCV-Ir حاوی 6 چهارچوب ژنی (2 چهارچوب ژنی روی رشته ویروسی و 4 چهارچوب ژنی روی رشته مکمل) بود. معهذا مقایسه ترادفهای کامل ژنوم مبین تفاوت بارز TLCV-Ir با TYLCV-Ir با تنها 79 درصد همولوژی نوکلئوتیدی بود. مطالعه تبارزایی نشان داد درحالیکه TYLCV-Ir درگروه اسرائیلی ویروس (TYLCV-IS) قرارمی گیرد، TLCV-Ir درگروه TLCV از جنوب هند(جدایه های 2 تا 5 بنگالور) قراردارد. TLCV-Ir شبیه جمینی ویروسهای منتقل شونده با سفید بالک است که گوجه فرنگی و پنبه را در پاکستان، هندوستان و آسیای شرقی آلوده می کنند و تفاوت بارزی با T(Y)LCV منشاء گرفته از خاورمیانه، استرالیا، اروپا و امریکا دارد. وجود دو بگومو ویروس آلوده کننده گوجه فرنگی در یک ناحیه، شرایط رابرای نوترکیبی در این ویروسها فراهم می آورد.

هدف از این پژوهش، بررسی مقدار LAI در حاشیه جاده های اصلی جنگلی و مقایسه آن با فواصل مختلف در تیپ ممرز - راش است. منطقه مورد بررسی بخش نم خانه جنگل خیرود انتخاب شد و مقدار LAI در 16 خط نمونه به طول 100 متر از حاشیه دو طرف جاده تا درون جنگل (در هر خط نمونه 9 نقطه در فواصل صفر (حاشیه جاده)، پنج، 10، 15، 20، 30، 45، 60 و 100 متری)، با روش عکس برداری نیم کروی مورد عکس برداری قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد تاثیر فاصله از جاده بر مقدار LAI معنی دار است (p<0.001). بر اساس نتایج آزمون توکی، مقدار LAI در فاصله 100 متری به طور معنی داری بیشتر از فواصل صفر، پنج، 10 و 15 متری از جاده های جنگلی است (p<0.05). بهترین رابطه برازش بین مقدار LAI و فاصله از جاده بر اساس مقادیر (0.60) R2adj و درصد (9.13) RMSE تابع توانی مثبت به دست آمد. نتایج نشان داد که جاده های اصلی جنگلی تا فاصله 15 متری، بر مقدار LAI تاثیر گذاشته اند، بنابراین می توان اظهار داشت که ترافیک و عرض بستر کم و پیروی از اصول همگام با طبیعت در ساخت جاده های خیرود، سبب شده است که مقدار تنش وارده به بوم سازگان کاهش یافته و تعادل بوم شناختی کمتر دست خوش تغییر می شود.

قارچ های اکتومیکوریز نقش مهمی در سلامت و پایداری جنگل و حفظ درختان در مقابل بیمارگرها در اکوسیستم جنگل دارند. در این تحقیق قارچ های اکتومیکوریز در راشستان های بالابند جنگل سنگده (استان مازندران) و بر اساس استخراج دی ان ای از ریشه ها و توالی یابی ناحیه ITS از دی ان ای ریبوزومی قارچ ها مورد شناسایی قرار گرفتند. برای این منظور در محدوده ارتفاعی 1500 تا 2100 متری از سطح دریا، تعداد 30 قطعه نمونه و در هر قطعه نمونه یک درخت به طور تصادفی انتخاب و نمونه برداری از ریشه ها به عمق 10 سانتی متری و بافاصله 60 سانتی متر از تنه درخت انجام گرفت. عمل استخراج دی ان ای از نمونه های نوک ریشه طبقه بندی شده انجام گرفت. ناحیه ITS nrDNA با استفاده از زوج آغازگر های ITS1F و ITS4B یا ITS4 تکثیر و توالی یابی گردید. مقایسه توالی های به دست آمده با توالی های موجود در بانک داده های NCBI، حضور 15 گونه قارچ اکتومیکوریز را در ریشه های این گیاهان نشان داد. از بین گونه های شناسایی شده، 12 گونه شامل Russula chloroides، C. trivialis، R. brevipes، R. faginea، R. integriformis، C. rigens، Cortinarius alpinus، C. collinitus، L. hepaticus، Lactariuschrysorrheus، C. alboaggregatus وHebelomabulbiferum گونه های جدیدی برای فلور قارچی ایران می باشند. جنس Cortinarius و Russula بیشترین تنوع گونه ای را در منطقه موردمطالعه نشان دادند و جنس های Lactarius و Inocybe در رتبه های بعدی قرار گرفتند. با شناخت قارچ های اکتومیکوریز بومی در مناطق مختلف می توان با تلقیح برخی از آن ها به نهال های جنگلی، توانایی های آن ها در برنامه های احیا و مدیریت بهینه جنگل و جنگل کاری استفاده نمود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تجزیه و تحلیل تنوع زیستی در جنگل­ های شمال کشور با توجه به اهمیت فراوان به عنوان مهم­ترین اکوسیستم ­های جنگلی کشور، بسیار ضروری است. در این پژوهش، بدین منظور دو حوزة جنگلی 10 چفرود و 7 ناو اسالم استان گیلان برای بررسی شاخص های تنوع گونه ­ای درختی انتخاب شدند. از شاخص ­های مارگالف و منهینک، سیمپسون، شانون-وینر و پیلو، هیپ استفاده شد. تعداد 31 و 30 قطعه نمونة 0/1 هکتاری دایره­ای شکلدر یک شبکة آماربرداری 200*150 متر به ترتیب در حوزه های 10 چفرود و 7 ناو اسالم و به صورت ثابت و دائمی پیاده و اندازه ­گیری و شاخص های ذکر شده در هر یک از قطعات نمونه برآورد شد. به منظور مقایسة دو منطقه، از نظر شاخص­ های تنوع زیستی، از آزمون t مستقل استفاده گردید. سپس، عوامل ارتفاع از سطح دریا، شیب و جهت دامنه در دو منطقه تعیین و اثری که بر شاخص های تنوع زیستی می گذارند توسط ضرائب همبستگی و آزمون t بررسی شدند. نتایج نشان داد شاخص های تنوع سیمپسون، شانون-وینر شاخص های یکنواختی پیلو و هیپ در سطح احتمال 95 درصد دارای اختلاف معنی داری هستند. عامل ارتفاع از سطح دریا با تمامی شاخص های تنوع زیستی همبستگی معنی دار منفی داشته است. شیب و جهت جغرافیایی تنها با برخی شاخص ها دارای همبستگی معنی دار بوده اند. گونة راش در هر دو منطقه گونة غالب بود به طوری که درصد فراوانی گونة راش نسبت به کل گونه­ها در حوزة 7 ناو اسالم 83 درصد و این نسبت در حوزه ده چفرود 37 درصد کل گونه ها بود. به طور کلی نتایج نشان داد، شاخص های تنوع زیستی این دو منطقه اختلاف معنی داری داشته و همچنین عوامل توپوگرافیک به ویژه ارتفاع از سطح دریا تأثیر شدیدی بر این شاخص ها داشته است.